“Το δαχτυλίδι στο Γιώργο Παπανδρέου”. Οι εφημερίδες ανακοίνωσαν τη διαδοχή στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ, παραμονή των εθνικών εκλογών και προπαραμονή των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Κώστας Σημίτης, ο έμπειρος οικονομολόγος, αρχιτέκτονας της Ο.Ν.Ε, στη δεύτερη τετραετία του, εγκατέλειψε το πρωθυπουργικό καθήκον και ο νεώτερος Παπανδρέου ανέλαβε να οδηγήσει το Κίνημα στην αβέβαιη εκλογική αναμέτρηση. Γιατί;
Έξι χρόνια μετά ο Κώστας Καραμανλής με σχετικά πρόσφατα ανανεωμένη εντολή, εγκαταλείπει το πρωθυπουργικό καθήκον, προκηρύσσοντας εκλογές που ήταν βέβαιο ότι θα έχανε. Γιατί;
Πιο έγκαιρα και διακριτικά ο πρώτος, πιο όψιμα και άκομψα το δεύτερος είδαν το ίδιο πράγμα: κυβερνούσαν ένα παχύσαρκο κράτος, ένα κακομαθημένο, μαλθακό λαό, με ένα φτωχά εξοπλισμένο πολιτικό προσωπικό. Ο Σημίτης είδε τον Γιαννίτση να αποτυγχάνει στο ασφαλιστικό, ο Καραμανλής είδε τον Αλογοσκούφη να αποτυγχάνει στην περιστολή των δαπανών, και οι δυό τους είδαν τα greek statistics να γίνονται το ευρωπαϊκό ανέκδοτο και, για διαφορετικούς λόγους, και οι δύο είδαν πως όφειλαν να διαχειριστούν σκληρές αλήθειες χωρίς εφάμιλλα οράματα και εφαρμόσιμες στρατηγικές.
Ο όρος ¨εγκατάλειψη του πρωθυπουργικού καθήκοντος” είναι πράγματι αυστηρός. Πιστεύω πάντως ότι μπορεί να λειτουργήσει ως ηθική αν όχι θεσμική βάση για τη κυβέρνηση που διαχειρίζεται την ελληνική κρίση.
Χρήστος Χέλμης
