Φοβού τον 14ο!

Ξαναχτύπησε ο έγκριτος πολιτικός αναλυτής-επικοινωνιολόγος του “Non-Paper”. Απίθανος, γαργαλιστικός. Τι προτείνει;
Μα, το «προφανές»: Να σταματήσουμε τη Διοικητική Μεταρρύθμιση, αξίας 5 δισ. ευρώ, για χάρη του 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων. Και ως υπερασπιστική γραμμή προτάσσει το γεγονός ότι «ο λεγόμενος Β’ βαθμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης ξεκίνησε το 1843 και υλοποιήθηκε με τη μορφή της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που ξέρουμε μόλις από το 1994». Μ’άλλα λόγια, να μη γίνει εξορθολογισμός των υπηρεσιών, να παραμείνουν οι Δήμοι τελευταίοι πανευρωπαϊκά στην εξυπηρέτηση πολιτών και φυσικά, να απωλέσουν άλλη μία ευκαιρία αναπτυξιακής πορείας. 
Και όλα αυτά για αποδοθεί ο 14ος μισθός ενός εκατομμυρίου (!!!) Δημοσίων Υπαλλήλων. Για πόσα χρόνια; Ένα; Δύο; Και μετά τι άλλο θα πρέπει να θυσιάσει η εκάστοτε Κυβέρνηση; Μήπως το ΕΣΠΑ;

Αυτοί που δε φταίνε

“Όλα είναι κανονισμένα, τα 'χουν τακτοποιήσει οι μεγάλοι, η κρίση είναι ένα στημένο παιχνίδι για την ανακατανομή του πλούτου και θα το πληρώσουν πάλι αυτοί που δε φταίνε”. Κάπως έτσι εξηγείται από τους περισσότερους συντοπίτες μας το νεοελληνικό άγος της προπτωχευτικής περιόδου.
Για τους βλαμμένους, που πιστεύουν ότι το τσουνάμι της Ινδονησίας προκλήθηκε από υποθαλάσσια πυρηνική έκρηξη των Αμερικάνων με σκοπό την εξόντωση των οικονομιών του Ινδικού, δεν έχω, δυστυχώς, ούτε εξήγηση ούτε θεραπεία. Για τους υπόλοιπους όμως θα κάνω μερικές υπενθυμίσεις.

"Kalimera"

“Kalimera” Aυτό είναι η Ελλάδα ως τουριστικός προορισμός. Μια καλή μέρα. Έτσι λέει το υπουργείο.
Τέτοια μέρα δεν ξημερώνει ούτε στις δαλματικές ακτές, ούτε στα μικρασιατικά παράλια ή στα άλλα μεσογειακά θέρετρα, πουθενά αλλού στον κόσμο. Μόνο στην Ελλάδα. Είμαστε ειδικοί στην Καλημέρα. Καλημέρα λέει και μια από τις εμπορικές μας τράπεζες, Καλημέρα λέει και το πρωϊνό τηλεοπτικό κουτσομπολιό.

Αδικαιολόγητος πλουτισμός

"Είναι ανήθικη η φορολόγηση των αποζημιώσεων..." Αναρωτιέμαι αν αυτός που το σκέφτηκε στην κυβέρνηση έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του… Την ώρα που ο άνθρωπος χάνει τη δουλειά του, που δεν έχει να βάλει κάπου το κεφάλι του, που δεν ξέρει τι θα γίνει στο μέλλον, να έρχεται η κυβέρνηση να τον φορολογήσει…δεν ξέρω γιατί το συζητάμε...” Έξαλλος ο εκ δεξιών πρύτανης των δημοσιογράφων-αναλυτών σε μεγάλο ελληνικό κανάλι απορρίπτει το φορολογικό μέτρο της κυβέρνησης για τις αποζημιώσεις πάνω από 60.000 ευρώ.
Έχει, αλήθεια, ο ίδιος δουλέψει ποτέ στη ζωή του; Ρώτησε, μήπως, άλλους που δουλεύουν; Γνωρίζει ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής επιχείρησης στον καιρό της ύφεσης είναι το τεράστιο κόστος της απομάκρυνσης των στελεχών που στρογγυλοκάθονται άπρακτα και γαλήνια πάνω στο ιερό δικαίωμα του αδικαιολόγητου πλουτισμού δια της αργομισθίας και της αποζημίωσης;
Αναρωτήθηκε ο δημεγέρτης, λογοκόπος σχολιαστής πόσες απολύσεις εργαζομένων στην βιομηχανική παραγωγή αντιστοιχούν ως κόστος σε μόλις μια απόλυση διευθυντικού στελέχους;
Μπορεί να μη ρώτησε, είναι πάντως σίγουρο ότι σκέφτηκε. Τον εαυτό του.


Χρήστος Χέλμης

2010! Από τους στόχους της Λισσαβώνας στη σημερινή ευρωπαϊκή αμηχανία για το 2020.

"Σε δέκα χρόνια, η Ευρώπη θα είναι η πιο δυναμική και ανταγωνιστική οικονομία του κόσμου, θα στηρίζεται στη γνώση, την αειφορία, την κοινωνική συνοχή και το σεβασμό στο περιβάλλον”. Έτσι προσδιορίστηκε το μέλλον της Ευρώπης από τους ηγέτες της στη σύνοδο της Λισσαβώνας, το 2000. Εκείνο το μέλλον δεν έγινε πραγματικότητα. Λιγότερο από το 10% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων είναι υψηλής τεχνολογίας. Λιγότερο από το ένα τρίτο των νέων πολιτών έχουν ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Υστερούμε στην έρευνα. Δουλεύουμε λιγότερο. Κοστίζουμε περισσότερο. Παχαίνουμε τις κυβερνήσεις και τους εκπροσώπους μας. Και δε βλέπουμε την ώρα να συνταξιοδοτηθούμε, τύποις και ουσία, για να απολαύσουμε τις ίδιες σχεδόν αποδοχές στα επόμενα είκοσι χρόνια του προσδόκιμου της πολυτελούς ζωής μας. Αληθινοί Ευρωπαίοι!

Ως Ευρωπαίοι, εμείς οι Έλληνες είμαστε σε γενικές γραμμές συμβατοί. Για ιστορικούς λόγους, δεξιούς και αριστερούς, είμαστε πιο ανίσχυροι, λιγότερο καλλιεργημένοι και γι αυτό ξεχωρίζουμε -ξοδεύουμε περισσότερα απ’όσα αξίζουν αυτά που παράγουμε και πρωτεύουμε στο ρυθμό ανανέωσης των κινητών μας τηλεφώνων, στην τηλεθέαση, τους δημόσιους υπαλλήλους, το κουτσομπολιό, τη φοροδιαφυγή και τον άκομψο τρόπο που καλύπτουμε τις ατασθαλίες μας. Αλλά αξίζει να θυμόμαστε ότι για να φτάσουμε τα επίπεδα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας έχουμε ακόμα δρόμο. Η τρέχουσα κρίση, εκτός από την ευκαιρία να δούμε και να διορθώσουμε τα χάλια μας, μπορεί και να μας δώσει μια πιο καθαρή εικόνα των εταίρων μας στην ήπειρο. Για να την αποφύγουμε. Κι εμείς κι αυτοί.


Χρήστος Χέλμης