Μπήκαμε στην τελική ευθεία της προεκλογικής περιόδου. Διαβάζω, σχεδόν καθημερινά, μανιφέστα, απόψεις, κείμενα, άρθρα υποψηφίων και τις περισσότερες φορές έρχομαι σε αμηχανία. Εκτός από περιπτώσεις που προκαλούν γέλιο ή θλίψη. Θλίψη για το πολιτικό επίπεδο των υποψηφίων, το επίπεδο της πόλης. Αλλά σ' αυτό θα επανέλθω αργότερα.
Μου κάνει εντύπωση η προσπάθεια αποποίησης της πολιτικής ταυτότητας των επικεφαλής των συνδυασμών. Σχεδόν στο σύνολο του πολεοδομικού συγκροτήματος. ΤΩΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ επαναλαμβάνω, δεδομένου ότι οι υποψήφιοι δημοτικοί και άλλοι σύμβουλοι αντλούν ψήφους από συγκεκριμένες, κομματικές, δεξαμενές. Και ενώ η κοινωνία είναι διψασμένη να ακούσει κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό, κάτι που θα δώσει προοπτική και, κυρίως, ΝΟΗΜΑ, στην ψήφο τους, οι υποψήφιοι, στο σύνολο τους, επιδίδονται σε ένα σχεδόν εκνευριστικό αναμάσημα γενικοτήτων με σάλτσες λαϊκισμού.
Μου κάνει εντύπωση η προσπάθεια αποποίησης της πολιτικής ταυτότητας των επικεφαλής των συνδυασμών. Σχεδόν στο σύνολο του πολεοδομικού συγκροτήματος. ΤΩΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ επαναλαμβάνω, δεδομένου ότι οι υποψήφιοι δημοτικοί και άλλοι σύμβουλοι αντλούν ψήφους από συγκεκριμένες, κομματικές, δεξαμενές. Και ενώ η κοινωνία είναι διψασμένη να ακούσει κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό, κάτι που θα δώσει προοπτική και, κυρίως, ΝΟΗΜΑ, στην ψήφο τους, οι υποψήφιοι, στο σύνολο τους, επιδίδονται σε ένα σχεδόν εκνευριστικό αναμάσημα γενικοτήτων με σάλτσες λαϊκισμού.
