Φοβού τον 14ο!

Ξαναχτύπησε ο έγκριτος πολιτικός αναλυτής-επικοινωνιολόγος του “Non-Paper”. Απίθανος, γαργαλιστικός. Τι προτείνει;
Μα, το «προφανές»: Να σταματήσουμε τη Διοικητική Μεταρρύθμιση, αξίας 5 δισ. ευρώ, για χάρη του 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων. Και ως υπερασπιστική γραμμή προτάσσει το γεγονός ότι «ο λεγόμενος Β’ βαθμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης ξεκίνησε το 1843 και υλοποιήθηκε με τη μορφή της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης που ξέρουμε μόλις από το 1994». Μ’άλλα λόγια, να μη γίνει εξορθολογισμός των υπηρεσιών, να παραμείνουν οι Δήμοι τελευταίοι πανευρωπαϊκά στην εξυπηρέτηση πολιτών και φυσικά, να απωλέσουν άλλη μία ευκαιρία αναπτυξιακής πορείας. 
Και όλα αυτά για αποδοθεί ο 14ος μισθός ενός εκατομμυρίου (!!!) Δημοσίων Υπαλλήλων. Για πόσα χρόνια; Ένα; Δύο; Και μετά τι άλλο θα πρέπει να θυσιάσει η εκάστοτε Κυβέρνηση; Μήπως το ΕΣΠΑ;

Δυστυχώς, καφενειακές απόψεις τέτοιου τύπου είναι αυτές που μας οδήγησαν στην κατάσταση που βιώνουμε όλοι σήμερα. Ίσως για πρώτη φορά, καλούμαστε, ως λαός, να πάρουμε στα σοβαρά τα πάντα. Τις αποφάσεις μας για την πολιτική, την οικονομία και κυρίως, για την εικόνα μας. Καλούμαστε, ουσιαστικά, όχι μόνο σε επίπεδο πολιτικό αλλά και σε επίπεδο κοινωνικό να διαχειριστούμε μία Κρίση. Μία κρίση που δεν είναι μόνο οικονομικής υφής. Μία κρίση που, ενώ μας παρουσιάζεται ως οικονομική, οι ρίζες της είναι καθαρά αξιακές. Και ιδού μία ιστορικής σημασίας ευκαιρία: Ή αλλάζουμε, αποδεικνύοντας την όποια δυναμική διαθέτει ο ελληνικός λαός, ή συνεχίζουμε στο ίδιο ακριβώς μοτίβο που, σε βάθος χρόνου, μόνο στην απαξίωση και στην απομόνωση μπορεί να οδηγήσει.

Προς την κατεύθυνση της αλλαγής, είμαστε υποχρεωμένοι να κινηθούμε όλοι. Με συνέπεια και σοβαρότητα και όχι με επιφανειακές αναλύσεις και απλοϊκούς συνειρμούς. Με εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνατότητες, με εμπιστοσύνη στις αποφάσεις που εμείς οι ίδιοι έχουμε πάρει σε πολιτικό επίπεδο. Καιρός είναι να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας. Think κύριοι.... Think first.

Απόστολος Λεμονίδης