"Σε δέκα χρόνια, η Ευρώπη θα είναι η πιο δυναμική και ανταγωνιστική οικονομία του κόσμου, θα στηρίζεται στη γνώση, την αειφορία, την κοινωνική συνοχή και το σεβασμό στο περιβάλλον”. Έτσι προσδιορίστηκε το μέλλον της Ευρώπης από τους ηγέτες της στη σύνοδο της Λισσαβώνας, το 2000. Εκείνο το μέλλον δεν έγινε πραγματικότητα. Λιγότερο από το 10% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων είναι υψηλής τεχνολογίας. Λιγότερο από το ένα τρίτο των νέων πολιτών έχουν ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Υστερούμε στην έρευνα. Δουλεύουμε λιγότερο. Κοστίζουμε περισσότερο. Παχαίνουμε τις κυβερνήσεις και τους εκπροσώπους μας. Και δε βλέπουμε την ώρα να συνταξιοδοτηθούμε, τύποις και ουσία, για να απολαύσουμε τις ίδιες σχεδόν αποδοχές στα επόμενα είκοσι χρόνια του προσδόκιμου της πολυτελούς ζωής μας. Αληθινοί Ευρωπαίοι!
Ως Ευρωπαίοι, εμείς οι Έλληνες είμαστε σε γενικές γραμμές συμβατοί. Για ιστορικούς λόγους, δεξιούς και αριστερούς, είμαστε πιο ανίσχυροι, λιγότερο καλλιεργημένοι και γι αυτό ξεχωρίζουμε -ξοδεύουμε περισσότερα απ’όσα αξίζουν αυτά που παράγουμε και πρωτεύουμε στο ρυθμό ανανέωσης των κινητών μας τηλεφώνων, στην τηλεθέαση, τους δημόσιους υπαλλήλους, το κουτσομπολιό, τη φοροδιαφυγή και τον άκομψο τρόπο που καλύπτουμε τις ατασθαλίες μας. Αλλά αξίζει να θυμόμαστε ότι για να φτάσουμε τα επίπεδα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας έχουμε ακόμα δρόμο. Η τρέχουσα κρίση, εκτός από την ευκαιρία να δούμε και να διορθώσουμε τα χάλια μας, μπορεί και να μας δώσει μια πιο καθαρή εικόνα των εταίρων μας στην ήπειρο. Για να την αποφύγουμε. Κι εμείς κι αυτοί.
Χρήστος Χέλμης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Είμαστε ανοιχτοί σε όλες τις απόψεις, αλλά ας κρατήσουμε ένα καλό επίπεδο συζήτησης.